Nefret bir patlama değildir. Bir birikimdir. Bu kitap, nefreti ahlaki bir sorun olarak ele almaz. Onu psikolojik bir sonuç olarak okur. Yorulmanın, sınır ihlallerinin, kendine karşı sürdürülen sessiz şiddetin sonucu olarak… Sayfalar ilerledikçe nefret çözülmez. Ama ağırlığını kaybeder. Merkezden çekilir. Bu kitap, okuru değiştirmeyi hedeflemez. Ama fark ettirmeyi dener: Nefret olmadan da durulabilen, tepkisiz ama güçlü kalınabilen, kendine zarar vermeden yaşanabilen bir hayat ihtimalini. Bu bir vaat değil. Bir hatırlatmadır.
